{"id":6524,"date":"2024-12-30T13:00:36","date_gmt":"2024-12-30T12:00:36","guid":{"rendered":"https:\/\/ecl-pisarka.pl\/?p=6524"},"modified":"2026-09-10T09:38:05","modified_gmt":"2026-09-10T08:38:05","slug":"brzydki-hrabia-fragment","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ecl-pisarka.pl\/index.php\/2024\/12\/30\/brzydki-hrabia-fragment\/","title":{"rendered":"Ewelina C Lisowska BRZYDKI HRABIA fragment ksi\u0105\u017cki"},"content":{"rendered":"\n

BRZYDKI HRABIA fragment ksi\u0105\u017cki<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Przed Pa\u0144stwem a\u017c dwa rozdzia\u0142y romansu historycznego pt. BRZYDKI HRABIA<\/a>, kt\u00f3rego premiera odb\u0119dzie si\u0119 24 stycznia 2025 roku. Zapraszamy do przeczytania i do pos\u0142uchania.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

4. Wodzony na pokuszenie<\/h1>\n\n\n\n

Jak\u017ce mi cudownie s\u0142a\u0107 do Ciebie te s\u0142owa, kiedy wiem, \u017ce Ci\u0119 one uciesz\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n

         Trzy tygodnie walczy\u0142 ze sob\u0105, aby nie wys\u0142a\u0107 listu do panienki z \u0142\u0105ki. Co pewien czas dowiadywa\u0142 si\u0119 tylko jakich\u015b szcz\u0105tkowych informacji na jej temat, targany niezno\u015bn\u0105 ciekawo\u015bci\u0105 i t\u0119sknot\u0105, jakiej jeszcze nie zna\u0142. Ta t\u0119sknota by\u0142a jaka\u015b inna ni\u017c zwykle. Jakby bardziej widoczna \u2013 przybra\u0142a kszta\u0142t\u00f3w nieznajomej. T\u0119skni\u0142 teraz za \u017cyw\u0105 istot\u0105, nie za czym\u015b ulotnym, czego nie da\u0142o si\u0119 dotkn\u0105\u0107 czy spr\u00f3bowa\u0107. Dr\u017ca\u0142 na my\u015bl, \u017ce m\u00f3g\u0142by poca\u0142owa\u0107 jej usta, lub cho\u0107by dotkn\u0105\u0107 jej policzka czy w\u0142os\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Przy pomocy s\u0142u\u017c\u0105cej, kt\u00f3ra nosi\u0142a mu pod drzwi posi\u0142ki i zaraz potem ucieka\u0142a, dowiedzia\u0142 si\u0119, kim jest dziewczyna. A by\u0142a to dwudziestodwuletnia c\u00f3rka w\u0142a\u015bciciela dworku, wywodz\u0105ca si\u0119 z ziemia\u0144stwa szlachcianeczka o s\u0142odkim imieniu Telimena. Nie by\u0142a nikomu zar\u0119czona. Co pewien czas walczy\u0142 ze sob\u0105, aby nie pisa\u0107 o niej poemacik\u00f3w, kt\u00f3re ju\u017c \u015bni\u0142y si\u0119 mu po nocach. Te s\u0142owa \u017c\u0105da\u0142y zapisania. Dlatego pewnej nocy Rudolf musia\u0142 wsta\u0107 z \u0142\u00f3\u017cka i przysi\u0105\u015b\u0107 do pulpitu. A pisa\u0142 hrabia przy \u015bwiecy, do samego rana, p\u00f3ki go s\u0142o\u0144ce poranne nie o\u015blepi\u0142o do tego stopnia, \u017ce musia\u0142 od\u0142o\u017cy\u0107 pi\u00f3rko na bok. Mia\u0142 przed sob\u0105 pi\u0119\u0107 spisanych arkuszy papieru.<\/p>\n\n\n\n

\u201eTylko jak ja jej to teraz dostarcz\u0119?\u201d<\/p>\n\n\n\n

Tu kwestia si\u0119 komplikowa\u0142a. Musia\u0142 znale\u017a\u0107 na tyle dyskretn\u0105 osob\u0119, \u017ceby nie roznios\u0142a plotek, \u017ce hrabia Micha\u0142owski pisze do panienki z dworku. Zna\u0142 pot\u0119g\u0119 ludzkiego j\u0119zyka, dlatego najpierw dowiedzia\u0142 si\u0119, kto m\u00f3g\u0142by by\u0107 dobrym i dyskretnym go\u0144cem. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce jest w pa\u0142acu jedna taka pos\u0142ugaczka, kt\u00f3ra nie umia\u0142a m\u00f3wi\u0107 i czyta\u0107. Jej praca, kt\u00f3r\u0105 by\u0142o sprz\u0105tanie, nie zmusza\u0142a jej do nauki pisania czy czytania. Mia\u0142a ona ma\u0142ego synka, kt\u00f3ry wychowywa\u0142 si\u0119 w stajni razem z ko\u0144mi hrabiego. Rudolf mia\u0142 zamiar u\u017cy\u0107 do dostarczenia listu tych dw\u00f3ch os\u00f3b. Wezwa\u0142 s\u0142u\u017c\u0105c\u0105 do siebie wieczorem, \u017ceby nie widzia\u0142a jego twarzy. Usiad\u0142 w ciemnym k\u0105cie, w pomieszczeniu o\u015bwietlonym jedynie blaskiem dobywaj\u0105cym si\u0119 z kominka. S\u0142u\u017c\u0105ca mia\u0142a stan\u0105\u0107 z daleka od niego, przy drzwiach.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 St\u00f3j tam, gdzie stoisz \u2013 rozkaza\u0142 dono\u015bnie, kiedy chcia\u0142a zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do swojego pana, aby odda\u0107 mu cze\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Kobieta zadr\u017ca\u0142a, przestraszona jego nieprzyst\u0119pnym tonem. To by\u0142 jej pierwszy bezpo\u015bredni kontakt w hrabi\u0105. Nigdy wcze\u015bniej nie by\u0142o jej dane rozmawia\u0107 z wielkim panem, nawet z \u015bwi\u0119tej pami\u0119ci ojcem obecnego pana.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Mam dla ciebie kobieto zadanie, kt\u00f3re wymaga\u0107 b\u0119dzie niezwyk\u0142ej dyskretno\u015bci. Chodzi o dostarczenie listu pewnej osobie. Nie wolno ci w \u017caden spos\u00f3b przekazywa\u0107 dalej tego, co tutaj us\u0142yszysz. A \u017ceby twoj\u0105 dyskrecj\u0119 zachowa\u0107, otrzymasz sowit\u0105 zap\u0142at\u0119. Na kom\u00f3dce obok drzwi znajduje si\u0119 list i stosowna moim zdaniem kwota.<\/p>\n\n\n\n

Hrabia zaczeka\u0142, a\u017c kobieta we\u017amie do r\u0105k monet\u0119 i list. Widzia\u0142 z ciemno\u015bci, jakie wra\u017cenie zrobi\u0142a na niej podarowana kwota.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 List dostarczysz nie osobi\u015bcie, ale przy pomocy twojego dziecka. Alej najpierw przysi\u0119gnij dyskrecj\u0119, za siebie o twojego syna.<\/p>\n\n\n\n

S\u0142u\u017c\u0105ca skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, cho\u0107 nie mia\u0142a pewno\u015bci, czy pan to zobaczy.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Chodzi o pann\u0119 z dworu Rojk\u00f3w, niejak\u0105 panienk\u0119 Telimen\u0119\u2026 Je\u015bli si\u0119 spiszecie, ty i tw\u00f3j syn, otrzymacie kolejne takie zadanie. I najwa\u017cniejsze: pod \u017cadnym pozorem nie wolno wam m\u00f3wi\u0107, kim jestem. Jasne?<\/p>\n\n\n\n

Zn\u00f3w pokiwa\u0142a g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Mo\u017cesz odej\u015b\u0107 \u2013 odpar\u0142 \u0142askawie.<\/p>\n\n\n\n

Skromna kobiecina mia\u0142a ochot\u0119 uca\u0142owa\u0107 pana po r\u0119kach, ale ten nie pozwoli\u0142 jej zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do siebie nawet na krok. Posz\u0142a wi\u0119c, szcz\u0119\u015bliwa ze swojego bogactwa. Teraz mog\u0142a kupi\u0107 nowej tkaniny na sukni\u0119, mog\u0142a co\u015b \u0142adnego dziecku kupi\u0107, jak b\u0119dzie pos\u0142ana do miasta ze sprawunkami. Musi tylko dobrze obja\u015bni\u0107 dziecku, co ma zrobi\u0107 i jak. Jednak to nie by\u0142o takie proste. Nie mog\u0142a m\u00f3wi\u0107. Pozbawiona od dziecka daru mowy, teraz musia\u0142a zda\u0107 si\u0119 jedynie na si\u0142\u0119 werbalnego przekazu. Postanowi\u0142a zaprowadzi\u0107 dziecko pod sam dw\u00f3r, aby zanios\u0142o list. Wiadomo\u015b\u0107 by\u0142a podpisana, wi\u0119c nie by\u0142o to nic trudnego. A nast\u0119pnym razem ju\u017c Krzy\u015b b\u0119dzie wiedzia\u0142, co ma zrobi\u0107 i gdzie zanie\u015b\u0107 list.<\/p>\n\n\n\n

Zatem Rudolf pos\u0142a\u0142 sw\u00f3j pierwszy list mi\u0142osny. Utrudzony trzema tygodniami walki z samym sob\u0105, odetchn\u0105\u0142 teraz. Spe\u0142ni\u0142 jedn\u0105 ze swoich male\u0144kich t\u0119sknot. Wyobrazi\u0142 sobie, jak zachwycona b\u0119dzie panienka, kiedy przeczyta ten pi\u0119kny poemacik. Tak bardzo si\u0119 mu spodoba\u0142a ta idea, \u017ce zapragn\u0105\u0142 wys\u0142a\u0107 na drugi dzie\u0144 kolejny i s\u0142a\u0107 po jednym ka\u017cdego dnia. Zakochany w swoim pomy\u015ble i w wyimaginowanym zachwycie Telimeny, przysiad\u0142 zn\u00f3w do pisania. Mia\u0142 zamiar pisa\u0107 do rana\u2026<\/p>\n\n\n\n

Jednak zanim zacz\u0105\u0142 s\u0142a\u0107 listy, nie zada\u0142 sobie jednego, bardzo wa\u017cnego pytania: co zrobi, kiedy panienka zechce jego ujawnienia si\u0119 lub podania adresu, aby i ona mog\u0142a co\u015b do niego napisa\u0107. Na razie nie \u017cywi\u0142 jednak takich obaw, nie \u017cy\u0142 takimi pytaniami, sk\u0142onny jedynie wierzy\u0107 temu, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 b\u0119dzie platoniczna, \u017ce b\u0119dzie otacza\u0142 si\u0119 jej z\u0142udzeniem i \u017cy\u0142 marzeniami. Nigdy nie s\u0105dzi\u0142, \u017ce kiedy\u015b b\u0119dzie musia\u0142 stan\u0105\u0107 oko w oko z t\u0105 anielsk\u0105 pann\u0105 i odpowiedzie\u0107 na jej spojrzenie i s\u0142owa skierowane ku niemu.<\/p>\n\n\n\n

I tym sposobem Rudolf wys\u0142a\u0142 kolejne dwa listy, dzie\u0144 po dniu. To dawa\u0142o ju\u017c trzy.<\/p>\n\n\n\n

26 IX 18\u2026 r.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u201eTyle\u017c rado\u015bci daje mi to pisanie do Ciebie, Aniele zes\u0142any z Nieba. Jak\u017ce mi cudownie s\u0142a\u0107 do Ciebie te s\u0142owa, kiedy wiem, \u017ce Ci\u0119 one uciesz\u0105. Powiem Ci skrycie, \u017ce tak mi si\u0119 serce rwie na p\u00f3\u0142 z t\u0119sknoty, \u017ce pisa\u0107 przesta\u0107 nie umiem.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

27 IX 18\u2026 r.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u201eNadal pami\u0119tam Twoje spojrzenie, kiedy widzia\u0142em Ci\u0119, Mi\u0142a, po raz pierwszy. Jak\u017ce ono mnie prze\u015bladuje po nocach, jak\u017ce spa\u0107 nie mog\u0119 przez nie. Jedno Twoje spojrzenie da\u0142oby mi teraz tyle rado\u015bci, co s\u0142odki smak nektaru, upaja\u0142bym si\u0119 nim.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ale czwartego listu postanowi\u0142 hrabia ju\u017c tak pr\u0119dko nie wysy\u0142a\u0107. Kobieta, kt\u00f3ra bra\u0142a listy, mia\u0142a mu bowiem do przekazania wiadomo\u015b\u0107 przy pomocy swojego m\u00f3wi\u0105cego synka. Ch\u0142opczyk mia\u0142 siedem lat i by\u0142 ma\u0142ym m\u0105dral\u0105. Umia\u0142 tak\u017ce trzyma\u0107 j\u0119zyk za z\u0119bami, wszak niewiele m\u00f3wi\u0142, maj\u0105c za towarzystwo konie i niem\u00f3wi\u0105c\u0105 matk\u0119. Stroni\u0142 od ludzi. Co zatem powiedzia\u0142o to troch\u0119 dzikie stworzonko:<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Pani chce zna\u0107 adres pana, bo chce napisa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Nie! \u2013 warkn\u0105\u0142 swoim grubym g\u0142osem Rudolf. Dziecko i kobieta wyszli z pokoju hrabiego, aby nie rozsierdza\u0107 bardziej swojego pana. Pan bowiem uderzy\u0142 przy tym s\u0142owie pi\u0119\u015bci\u0105 w stolik, kt\u00f3ry mia\u0142 pod r\u0119k\u0105. Potem zadr\u017ca\u0142 ze strachu, bo poczu\u0142 n\u00f3\u017c na gardle. \u201eNie, nigdy!\u201d<\/p>\n\n\n\n

Da\u0142 sobie jednak ostatecznie czas do namys\u0142u. C\u00f3\u017c mog\u0142yby ostatecznie zrobi\u0107 mu jej s\u0142owa? A je\u015bli ona chcia\u0142a napisa\u0107 mu, \u017ce jest zbyt nachalny i \u017c\u0105da\u0107, aby si\u0119 od niego odczepi\u0142a? Tego biedak nie przemy\u015bla\u0142. Nie by\u0142 w stanie przewidzie\u0107, co ona napisze i jakie b\u0119d\u0105 jej prawdziwe, osobiste wra\u017cenia czy przemy\u015blenia. Musia\u0142 przemy\u015ble\u0107 spraw\u0119, zanim podejmie kolejny ruch. Ba\u0142 si\u0119, \u017ce \u015bci\u0105gnie na siebie k\u0142opoty, kiedy sprawa wyjdzie na jaw. Musia\u0142 wi\u0119c zmieni\u0107 pos\u0142a\u0144ca, aby panienka nie wyci\u0105gn\u0119\u0142a prawdy z ch\u0142opca albo nie \u015bledzi\u0142a go a\u017c do pa\u0142acu. Musia\u0142 te\u017c pozby\u0107 si\u0119 s\u0142u\u017c\u0105cej i jej syna \u2013 wys\u0142a\u0107 ich do miasta na s\u0142u\u017cb\u0119 do kogo\u015b innego. Postanowi\u0142 wezwa\u0107 swojego wiernego s\u0142u\u017c\u0105cego, Teofila, osob\u0119 kt\u00f3r\u0105 darzy\u0142 ca\u0142kowitym zaufaniem.<\/p>\n\n\n

\n
\"brzydki<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

5. W obj\u0119ciach romantyzmu<\/h1>\n\n\n\n

\u2026tak mi si\u0119 serce rwie na p\u00f3\u0142 z t\u0119sknoty, \u017ce pisa\u0107 przesta\u0107 nie umiem.<\/em><\/p>\n\n\n\n

         Lena dok\u0142adnie rozpyta\u0142a s\u0142u\u017c\u0105ce o pos\u0142a\u0144ca, kt\u00f3ry dostarczy\u0142 list. M\u00f3wi\u0142y, \u017ce to by\u0142 siedmioletni ch\u0142opczyk, kt\u00f3rego nigdy nie widzia\u0142y w okolicy. Nie zna\u0142y jego pochodzenia, a dziecko nie umia\u0142o si\u0119 nawet przedstawi\u0107. Tylko dr\u017c\u0105c\u0105 r\u0105czk\u0105 poda\u0142o im list i uciek\u0142o. Nie poczuwa\u0142y si\u0119 w obowi\u0105zku biegania za nim i \u015bledzenia. Musia\u0142a wi\u0119c Telimena po pierwszym li\u015bcie zadowoli\u0107 si\u0119 jedynie jego cudownym, s\u0142odkim wybrzmieniem.<\/p>\n\n\n\n

Czyta\u0142a go kilkana\u015bcie razy, raz po raz dostrzegaj\u0105c w nim inne emocje. A to zachwyt, a to t\u0119sknot\u0119, a to zn\u00f3w obudzon\u0105 na nowo nadziej\u0119. Rozbudzi\u0142a w kim\u015b na nowo ch\u0119\u0107 do \u017cycia! To musia\u0142 by\u0107 pocz\u0105tek wielkiej mi\u0142o\u015bci. Zamy\u015blona panienka sta\u0142a si\u0119 bardziej roztargniona i zamkn\u0119\u0142a si\u0119 w swoim pokoiczku. Nie chcia\u0142a nawet s\u0142ysze\u0107 tego wieczora o nauczaniu dzieci.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Jutro, prosz\u0119 \u2013 m\u00f3wi\u0142a utrudzona rozwi\u0105zywaniem zagadki listu. Mo\u017ce ten kto\u015b zawar\u0142 tam swoj\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107? Mo\u017ce wystarczy\u0142o tylko przypomnie\u0107 sobie kogo\u015b, kogo widzia\u0142a niedawno temu? Jedno by\u0142o pewne: adorator chcia\u0142 by\u0107 anonimowy i \u201eskrycie\u201d j\u0105 wielbi\u0107. Uwa\u017ca\u0142, \u017ce nie robi niczego z\u0142ego, posy\u0142aj\u0105c jej te s\u0142owa. A ona by\u0142a innego zdania.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Jak m\u00f3g\u0142 skaza\u0107 mnie na takie m\u0119ki niepewno\u015bci?! \u2013 buntowa\u0142a si\u0119 jeszcze w \u0142\u00f3\u017cku, kiedy ju\u017c mia\u0142a zasypia\u0107.<\/p>\n\n\n\n

         Rankiem nast\u0119pnego dnia, tu\u017c po \u015bniadaniu otrzyma\u0142a nast\u0119pny list. Od razu rozpozna\u0142a piecz\u0119\u0107 nadawcy naznaczon\u0105 du\u017c\u0105 liter\u0105 \u201eR\u201d. Wszystkie oczy domownik\u00f3w spocz\u0119\u0142y na niej. Rodzice popatrzyli na ni\u0105 z dum\u0105, rodze\u0144stwo z zaciekawieniem. Ledwie jednak dziewczyna dosta\u0142a list, zapyta\u0142a pr\u0119dko dor\u0119czycielk\u0119:<\/p>\n\n\n\n

\u2013 A pos\u0142aniec? Czy jest jeszcze?!<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Nie. Dziecko posz\u0142o dawno temu.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Dlaczego mi nie powiedzia\u0142a\u015b?! \u2013 zdenerwowa\u0142a si\u0119 panienka.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 W trakcie posi\u0142ku nie wypada przeszkadza\u0107 pa\u0144stwu \u2013 wyja\u015bni\u0142a pr\u0119dko swoje post\u0119powanie.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Och! \u2013 westchn\u0119\u0142a Lena rozczarowana i ukry\u0142a twarz w d\u0142oniach.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Czy mam nast\u0119pny razem powiadomi\u0107 panienk\u0119 o przybyciu pos\u0142a\u0144ca?<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Tak! \u2013 odpar\u0142a troch\u0119 poirytowana, ledwie zapanowa\u0142a nad tonem swojego g\u0142osu.<\/p>\n\n\n\n

Trzydziestoletnia kobieta z czepkiem na g\u0142owie, dygn\u0119\u0142a i odesz\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 C\u00f3rciu, nie denerwuj si\u0119 tak \u2013 prosi\u0142a j\u0105 mama, kiedy zosta\u0142y same. Dzieci posz\u0142y do swoich spraw, a tato, jakby nigdy nic, zasiad\u0142 na fotelu z gazet\u0105. Sprawia\u0142 wra\u017cenie najmniej zainteresowanego jej spraw\u0105. W gruncie rzeczy jednak zaczyna\u0142 si\u0119 niepokoi\u0107 stanem nerwowym c\u00f3rki. Obieca\u0142 sobie, \u017ce je\u015bli b\u0119dzie coraz gorsza, znajdzie delikwenta i przyprowadzi jej go osobi\u015bcie. Ale najpierw zapyta, jakie intencje ma \u00f3w m\u0119\u017cczyzna. Je\u015bli by\u0142by to tylko nieszkodliwy flirt, przymkn\u0105\u0142by oko. Ale serce dziewczyny ogarn\u0105\u0142 romantyczny amok, zw\u0142aszcza po tym, co przeczyta\u0142a w kolejnym li\u015bcie od tajemniczego wielbiciela.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 \u2026tak mi si\u0119 serce rwie na p\u00f3\u0142 z t\u0119sknoty, \u017ce pisa\u0107 przesta\u0107 nie umiem.\u201d <\/em>\u2013 przeczyta\u0142a na g\u0142os ostatni ust\u0119p tego poemaciku. \u2013 Och, mamo! Jak\u017ce ja mog\u0119 nie wiedzie\u0107, kto to jest?! Przecie\u017c powinnam zapami\u0119ta\u0107 twarz, jakie\u015b spojrzenie, s\u0142owo\u2026 \u2013 \u0142ama\u0142a sobie g\u0142ow\u0119 panienka, a na jej bladych licach pojawi\u0142 si\u0119 ciemnor\u00f3\u017cowy rumieniec.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Wszystko w swoim czasie wyja\u015bni si\u0119 \u2013 powiedzia\u0142a mama tak, jak wczoraj. Dzie\u0144 wcze\u015bniej cieszy\u0142a si\u0119 z tego, \u017ce c\u00f3rka ma adoratora. Teraz i ona zaczyna\u0142a widzie\u0107 w zachowaniu Leny szkodliwe efekty uboczne tej jednostronnej korespondencji.<\/p>\n\n\n\n

         Trzeciego dnia panna Telimena Rojek wsta\u0142a skoro \u015bwit i zamiast na \u015bniadanie, posz\u0142a prosto na podw\u00f3rko, aby czeka\u0107 na ch\u0142opca z listem. Chodzi\u0142a w t\u0119 i drug\u0105 stron\u0119, zdecydowana wyczekiwa\u0107 do samego wieczora, aby tylko m\u00f3c pozna\u0107 imi\u0119 nadawcy. Nie pomog\u0142o proszenie rodzic\u00f3w, aby c\u00f3rka zjad\u0142a z nimi posi\u0142ek. Nie pomog\u0142y te\u017c i nalegania dzieci, kt\u00f3re niepokoi\u0142o zachowanie zwykle rozs\u0105dnej i opieku\u0144czej siostry. Tylko szesnastoletnia Lucyna domy\u015bla\u0142a si\u0119, co prze\u017cywa Lena. Wszak i ona by\u0142a zakochana i wyczekiwa\u0142a nieustannie listu z miasta. Pozna\u0142a tam pewnego m\u0142odzie\u0144ca na balu w lecie, kiedy by\u0142a u ciotki.<\/p>\n\n\n\n

Tymczasem Telimena przemierza\u0142a podw\u00f3rko z uparto\u015bci\u0105 barana, kt\u00f3ry jak si\u0119 zaprze, to ju\u017c nie odpu\u015bci. I doczeka\u0142a si\u0119! Zza p\u0142otu wyszed\u0142 siedmioletni, rudy ch\u0142opaczek, kt\u00f3ry ni\u00f3s\u0142 w r\u0119ce list. Na jego widok zamar\u0142a, podobnie jak on na jej widok. Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 ku niemu i zaczeka\u0142a z dr\u017ceniem serca, a\u017c podejdzie. Ma\u0142y owszem podszed\u0142 ku niej i poda\u0142 jej list, ale kiedy zapyta\u0142a o nadawc\u0119, nie by\u0142 w stanie rzec ni s\u0142owa:<\/p>\n\n\n\n

\u2013 To tw\u00f3j pan kaza\u0142 ci ten list przynie\u015b\u0107? Sk\u0105d jeste\u015b? Powiedz? \u2013 obrzuci\u0142a go pytaniami.<\/p>\n\n\n\n

Dziecko milcza\u0142o uparcie. Pomy\u015bla\u0142a sobie, \u017ce mo\u017ce jest g\u0142odne, wi\u0119c zabra\u0142a je najpierw do pomieszcze\u0144 gospodarczych, gdzie gosposia robi\u0142a zaprawy. Tam to kaza\u0142a poda\u0107 dziecku co\u015b do jedzenia. Ale ma\u0142y nie by\u0142 g\u0142odny.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Sk\u0105d jeste\u015b? \u2013 zapyta\u0142a zn\u00f3w cierpliwie.<\/p>\n\n\n\n

Krzysiu by\u0142 onie\u015bmielony. Pi\u0119kna panienka m\u00f3wi\u0142a do niego \u0142adnie, ale pyta\u0142a o co\u015b, o czym nie wolno mu by\u0142o m\u00f3wi\u0107. Trzyma\u0142 wi\u0119c Krzysiu j\u0119zyk za z\u0119bami i modli\u0142 si\u0119, \u017ceby mu panienka pozwoli\u0142a odej\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Niech\u017ce go panienka pu\u015bci \u2013 odezwa\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu gospodyni.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Nie! Ja musz\u0119 wiedzie\u0107! \u2013 upiera\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Nic nie powie. Pewnie zobowi\u0105zany do milczenia \u2013 ona jedna to rozumia\u0142a, \u017ce jak tajemnica, to trzeba dochowa\u0107 cho\u0107by i do grobowej deski.<\/p>\n\n\n\n

Telimena westchn\u0119\u0142a. Nie wiedzia\u0142a, co robi\u0107. Mog\u0142a tylko przekaza\u0107 nadawcy list\u00f3w, aby pozwoli\u0142 jej napisa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Powiesz swojemu panu, aby pozwoli\u0142 mi do niego napisa\u0107?<\/p>\n\n\n\n

Ch\u0142opiec kiwn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105. Ale wtedy dziewczyna postanowi\u0142a ku\u0107 \u017celazo, p\u00f3ki gor\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Zaczekaj tutaj! Podam ci list dla twojego pana! \u2013 Poderwa\u0142a si\u0119 i pobieg\u0142a do swojego pokoiczku, aby napisa\u0107 pr\u0119dko kilka zda\u0144.<\/p>\n\n\n\n

\u201eSzanowny Panie, mi\u0142e mi s\u0105 Pa\u0144skie s\u0142owa. Prosz\u0119 w zamian poda\u0107 mi Pana imi\u0119. Pragn\u0119 podzi\u0119kowa\u0107 z serca i osobi\u015bcie\u2026\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2013 Nie, to g\u0142upie! \u2013 potarga\u0142a list. Wzi\u0119\u0142a nast\u0119pny pergamin i zacz\u0119\u0142a innymi s\u0142owy:<\/p>\n\n\n\n

\u201ePi\u0119knie dzi\u0119kuj\u0119 za trzy cudowne listy. Czy w zamian pozna\u0107 mog\u0119 imi\u0119 Pana?\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

Postawi\u0142a du\u017cy pytajnik na ko\u0144cu zdania i zalakowa\u0142a papier. Potem pozosta\u0142o ju\u017c tylko poda\u0107 list pos\u0142a\u0144cowi. Ale kiedy Lena przest\u0105pi\u0142a pr\u00f3g pomieszczenia, w kt\u00f3rym pozostawi\u0142a tego ma\u0142ego dor\u0119czyciela, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce ju\u017c go tam nie ma. Co mia\u0142a do powiedzenia gosposia?<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Tylko na chwil\u0119 wysz\u0142am, \u017ceby mu jab\u0142ko da\u0107 na drog\u0119, a on\u2026 uciek\u0142! \u2013 m\u00f3wi\u0142a zak\u0142opotana. Panienka usiad\u0142a utrudzona na krze\u015ble przy stole i wspar\u0142a swoj\u0105 \u015bliczn\u0105 g\u0142\u00f3wk\u0119 na d\u0142oni. Potem wyci\u0105gn\u0119\u0142a list od tajemniczego wielbiciela i prze\u0142ama\u0142a piecz\u0119\u0107. List do niego mia\u0142a zamiar da\u0107 ch\u0142opcu jutro. Tymczasem przeczyta\u0142a w my\u015blach s\u0142owa: \u201eNadal pami\u0119tam Twoje spojrzenie, kiedy widzia\u0142em Ci\u0119, Mi\u0142a, po raz pierwszy. Jak\u017ce ono mnie prze\u015bladuje po nocach, jak\u017ce spa\u0107 nie mog\u0119 przez nie. Jedno Twoje spojrzenie da\u0142oby mi teraz tyle rado\u015bci, co s\u0142odki smak nektaru, upaja\u0142bym si\u0119 nim.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

Telimena zakocha\u0142a si\u0119 po same uszy w tych s\u0142owach. Ile\u017c by\u0142o w nich nietajonej t\u0119sknoty, ile\u017c desperacji! By\u0142a dla niego kim\u015b bardzo niezwyk\u0142ym. I co najwa\u017cniejsze, teraz by\u0142a pewna, \u017ce musieli si\u0119 kiedy\u015b widzie\u0107. Pisa\u0142 o spojrzeniu, kt\u00f3rego ju\u017c kiedy\u015b do\u015bwiadczy\u0142.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Och, Natalio, kto to jest? \u2013 zapyta\u0142a gosposi\u0119. Potem podnios\u0142a si\u0119 i wysz\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Czterdziestoletnia s\u0142u\u017c\u0105ca wzruszy\u0142a tylko ramionami i powiedzia\u0142a pod nosem:<\/p>\n\n\n\n

\u2013 No to si\u0119 panienka zakocha\u0142a na zab\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n

         Wsta\u0142a nast\u0119pnego dnia z wielk\u0105 determinacj\u0105, aby jeszcze dzi\u015b pozna\u0107 imi\u0119 i nazwisko tego m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3ry umiera\u0142 po nocach z t\u0119sknoty za jej spojrzeniem. Ale jej oczekiwania by\u0142y dzi\u015b daremne. Nie doczeka\u0142a si\u0119 listu w godzinach \u015bniadania. Przykaza\u0142a s\u0142u\u017c\u0105cym, \u017ce jak tylko ch\u0142opiec si\u0119 zjawi, maj\u0105 go zamkn\u0105\u0107 w kuchni i przypilnowa\u0107. Min\u0119\u0142a jednak pora obiadu, podwieczorka i kolacji\u2026 Dzi\u015b pos\u0142aniec nie dotar\u0142. By\u0142a Lena niezwykle zawiedziona. Przez ca\u0142y dzie\u0144 snu\u0142a si\u0119 jak zjawia po dworku lub po sadzie, oczekuj\u0105c na co\u015b, co w ostateczno\u015bci nie nadesz\u0142o. Tym razem to ona nie mog\u0142a spa\u0107, st\u0119skniona kolejnych s\u0142\u00f3w uwielbienia dla niej.<\/p>\n\n\n\n

Podobnie te\u017c i by\u0142o nast\u0119pnego dnia. By\u0142a niedziela, a Telimena nawet nie mia\u0142a ochoty jecha\u0107 na Msz\u0119 \u015awi\u0119t\u0105. Zmuszona jednak zosta\u0142a przez ojca, kt\u00f3ry martwi\u0142 si\u0119 stanem c\u00f3rki. Zawsze pogodna i ochocza do pomocy, stroni\u0142a teraz od swojego rodze\u0144stwa, tylko smuci\u0142a si\u0119 i rozmy\u015bla\u0142a. Nie s\u0142u\u017cy\u0142a jej ta znajomo\u015b\u0107, je\u015bli mo\u017cna j\u0105 tak by\u0142o nazwa\u0107. Tylko nalegania \u017cony, aby da\u0142 temu czas, zachowa\u0142y jego nerwy na wodzy. Ostatecznie m\u0142oda dama nie umrze z t\u0119sknoty za listami od kogo\u015b, kogo przecie\u017c jeszcze nie pozna\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Ale poniedzia\u0142ek przyni\u00f3s\u0142 Lenie odmian\u0119 losu. Tym razem nie musia\u0142a wyczekiwa\u0107 na pos\u0142a\u0144ca. Bowiem do jadalni, jeszcze podczas \u015bniadania, zosta\u0142 wprowadzony dostojny, wci\u0105\u017c jeszcze m\u0142ody cz\u0142owiek, kt\u00f3ry mia\u0142 dla niej wiadomo\u015b\u0107. Wszyscy zapatrzyli si\u0119 na tego wyj\u0105tkowego s\u0142u\u017c\u0105cego. Wida\u0107 przyby\u0142 od wielkiego pana.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 List dla panienki Telimeny Rojek \u2013 oznajmi\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Dziewczyna powsta\u0142a i podesz\u0142a do niego. Przyjrza\u0142a si\u0119 twarzy powa\u017cnego, czterdziestoletniego m\u0119\u017cczyzny. Przez moment pomy\u015bla\u0142a, \u017ce to mo\u017ce on by\u0142 jej wielbicielem. Nie zna\u0142a go jednak, wi\u0119c porzuci\u0142a pr\u0119dko t\u0119 niedorzeczno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Kto jest nadawc\u0105 listu? \u2013 zapyta\u0142 tym razem pan Rojek, a nie jego c\u00f3rka. Wsta\u0142 i zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do s\u0142u\u017c\u0105cego. \u2013 Mam prawo wiedzie\u0107, kto zak\u0142\u00f3ca spok\u00f3j mojej c\u00f3rki!<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Tato, uspok\u00f3j si\u0119! \u2013 prosi\u0142a Lena. Nie chcia\u0142a, aby jej ojciec by\u0142 tak niemi\u0142y dla tego wytwornego dor\u0119czyciela.<\/p>\n\n\n\n

Po chwili do\u0142\u0105czy\u0142a tak\u017ce do nich mama, kt\u00f3ra odci\u0105gn\u0119\u0142a na bok swojego m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Pan nie pozwoli\u0142 mi ujawnia\u0107 swojej to\u017csamo\u015bci \u2013 wyja\u015bni\u0142 zgrabnie.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Czy mog\u0142abym jednak nades\u0142a\u0107 i ja dla niego jak\u0105\u015b wiadomo\u015b\u0107?<\/p>\n\n\n\n

\u2013 To nie by\u0142o zabronione \u2013 odpar\u0142 Teofil zastanowiwszy si\u0119 kr\u00f3tko.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 B\u0119dzie pan tak uprzejmy zaczeka\u0107 na mnie \u2013 poprosi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Tak.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Mamo, dajcie co do picia \u2013 rzuci\u0142a pr\u0119dko, nie wiedz\u0105c, jak wys\u0142awia\u0107 si\u0119 o tym wytwornym go\u015bciu. Swoj\u0105 drog\u0105, je\u015bli pos\u0142aniec wygl\u0105da\u0142 tak dystyngowanie, kim\u017ce by\u0142 jego pan?! Posz\u0142a do swojego pokoju.<\/p>\n\n\n\n

Usiad\u0142a do pulpitu i dr\u017c\u0105cymi d\u0142o\u0144mi, przej\u0119ta tym nowym odkryciem, otworzy\u0142a czwarty list i przeczyta\u0142a jego zwarto\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

30 IX<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u201eWierno\u015b\u0107 w moim sercu wyryta, sk\u0142ania mnie po raz kolejny do napisania do Ciebie, Mi\u0142a. Z lubo\u015bci\u0105 posy\u0142am Ci s\u0142owa pe\u0142ne uczu\u0107 s\u0142odkich, kt\u00f3re co rusz wzrastaj\u0105 we mnie, kiedy o Tobie my\u015bl\u0119.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wyobraziwszy sobie romantycznego kochanka jako m\u0119\u017cczyzn\u0119 m\u0142odego, maj\u0119tnego i niepozbawionego uroku osobistego, przypomniawszy sobie o poprzednim li\u015bcie, napisa\u0142a:<\/p>\n\n\n\n

30 IX<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u201eJestem niezmiernie wdzi\u0119czna za wszystkie cudowne s\u0142owa skierowane ku mnie. Jak\u017ce chcia\u0142abym zapami\u0119ta\u0107 to spojrzenie, za kt\u00f3rym Pan tak t\u0119skni. Nie pami\u0119tam jednak nikogo, kto darzy\u0142 by mnie niezwyk\u0142ym spojrzeniem ostatnimi czasy. Czy b\u0119dzie Pan tak uprzejmy przypomnie\u0107 mi swoje imi\u0119?<\/em><\/p>\n\n\n\n

Telimena Rojek\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

Napisa\u0142a ten list, zdaj\u0105c sobie spraw\u0119, \u017ce mo\u017ce jednak tak szybko nie pozna\u0107 imienia swojego wielbiciela. W jej sercu jednak za\u015bwita\u0142a nadzieja:<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Kt\u00f3rego\u015b dnia je poznam i przypomn\u0119 sobie tego m\u0119\u017cczyzn\u0119.<\/p>\n\n\n

\n
\"romanse<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Kup ksi\u0105\u017ck\u0119 w papierowym wydaniu na RIDEGO<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Ewelina C. Lisowska BRZYDKI HRABIA Premiera 24 stycznia 2025<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Chcesz pos\u0142ucha\u0107, jak autorka czyta swoj\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119? Wejd\u017a na jej kana\u0142 YouTube.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
\n